انتقال بیش از یک جنین در هر چرخه استفاده از روش‌های کمک‌باروری موجب گسترش بارداری‌های چندقلویی ناشی از فناوری‌های مدرن کمک‌باروری شده است. اما این بارداری‌های چندقلویی لزوماً با تولد دو یا چند نوزاد همراه نیستند؛ چرا که در طول دوران بارداری بنا به علل مختلفی چون حفظ جان مادر یا حفظ جان سایر جنین‌ها، پزشکان ناچار به حذف یک یا چند جنین با تزریق کلرید پتاسیم به قلب آن‌ها می‌شوند. هر چند که کاهش جنین اقدامی متمایز از سقط جنین معرفی می‌شود، اما نتیجه نهایی هردو سلب حیات از جنینی است که بالقوه قابلیت تولد را دارد. در نتیجه، کاهش جنین نیز با چالش‌های حقوقی و اخلاقی بسیاری همراه است.
از این رو، در پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با مطالعه منابع کتابخانه‌ای به تعریف و ماهیت کاهش جنین، تفاوت آن با سقط جنین، ابعاد حقوقی و اخلاقی آن پرداخته شده و در نهایت با توجه به تجربه عملی دیگر کشورها راهکاری برای مقابله با کاهش جنین در نظام حقوقی ایران ارائه شده است. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که وضع مقررات محدودکننده در خصوص تعداد جنین‌های انتقالی در هر چرخه استفاده از روش‌های کمک‌باروری به مراتب مؤثرتر از وضع قانون درباره منع کاهش جنین یا تسری مقررات سقط جنین نسبت به این موضوع می‌باشد. چرا که با این اقدام، به طور کلی بارداری‌های چندقلویی ناشی از فناوری‌های مدرن کمک‌باروری منتفی شده یا کاهش می‌یابند.